۱۳۹۰ بيست اسفند
:تاریخ انتشار
15501
:کدخبر
184
:بازدید
ابوالقاسم مهری‌نژاد(روان‌شناس بالینی، دانشیار دانشگاه الزهرا) به شما می‌آموزددر انتخاب رشته تحصیلی و به‌دنبال آن شغل و حرفه، فرد باید مسائلی را درنظر بگیرد تا بتواند در آن حرفه ثابت قدم باشد و موفق شود.
فرد لازم است اقتضاهای رشته تحصیلی را از نظر توانایی‌های ذهنی، شخصیتی، پشتكار و عوامل عاطفی درنظر بگیرد. وقتی قرار است شغلی را انتخاب كنیم، ابتدا باید به توانایی‌های هوشی خود كه برای پشت‌سر گذاشتن كنكور و خواندن درس‌ها لازم است، توجه كنیم. نباید بچه‌ها را از نظر توانایی ذهنی محدود دید مگر آن‌كه پایه‌های تحصیلی ضعیف باشد و نتوانند آن‌ها را برای قبولی در رشته موردنظر ارتقا دهند. باید به اقتضای شخصیتی و عاطفی شغل توجه كرد و با جمع‌آوری اطلاعات یا مراجعه به افرادی كه در آن شغل مشغول به كار هستند یا مراجعه به روان‌شناس خبره، ویژگی‌های مربوط به شغل و مشكلات و ویژگی‌های عاطفی لازم برای موفقیت در آن را مورد تحلیل قرار داد و با ویژگی‌ها و شخصیت خود مقایسه كرد. فردی كه می‌خواهد مهندس الكترونیك یا دندان‌پزشك یا داروساز یا وكیل شود، باید تا حدی به عوامل شخصیتی كه اقتضای هر شغلی است، توجه كند، مثلا حسابدار باید فردی درونگرا و با تمركز باشد و ارتباط با مردم، نیاز اساسی شغل نیست. پزشكی، روحیه مردمی می‌طلبد. روان‌شناس باید مردم‌دوست باشد و مهارت‌های ارتباطی اجتماعی، ذهن خلاق و تحلیلگر داشته باشد. وكیل باید اجتماعی، صبور و با قدرت استدلال باشد و….
بی‌تردید بخش مهمی از انگیزه تمام افراد در انتخاب شغل، كسب درآمد برای تامین زندگی است. جامعه به برخی رشته‌ها نیاز كمتری دارد و بازار كارشان كمتر است. متاسفانه در جامعه ما گروهی از افراد از رونق بازاركار مطلع نیستند و فقط به‌دلیل علاقه یا عنوان یك رشته یا تلفیق این 2، شغلی را انتخاب می‌كنند و بعد از مدتی كه متوجه می‌شوند با توانایی‌هایی كه به دست آورده‌اند نمی‌توانند درآمد كسب كنند، تغییر شغل می‌دهند. رویایی بودن به‌خصوص در دوره نوجوانی، باعث انتخاب رشته‌هایی می‌شود كه در آینده فرد را دچار بحران و پشیمانی می‌كند. در نظر گرفتن واقعیت‌ها و توجه به نیازهای جامعه قبل از انتخاب رشته تحصیلی، اهمیت زیادی دارد. معمولا جوامع هر 10 سال دچار تغییراتی در میزان نیاز به شغل می‌شوند كه باید به این نكته نیز توجه كرد. مثلا در سال‌های 64-63 كه كامپیوتر هنوز وارد ایران نشده بود، رشته كامپیوتر به‌طور تخصصی وجود نداشت. بعد از جنگ، نیاز به این رشته بالا رفت و فارغ‌التحصیلان آن در اوج بازار كار بودند. بعد از 11-10 سال، فارغ‌التحصیلان رشته كامپیوتر فراوان شدند و شغل‌های مربوط به آن از رونق افتاد. به‌طور نسبی فرد باید هنگام انتخاب رشته نه‌تنها به ویژگی‌های شخصیتی، ذهنی و عاطفی خود بلكه به بازاركار مربوط به رشته نیز توجه كند و با مشورت با افراد باتجربه كه از هر 2 بعد مطلع هستند، آینده شغلی خوبی برای خود بسازد.
افراد زیادی به رشته خاصی علاقه دارند و از نظر شخصیتی هم مناسب آن هستند ولی توانایی قبول‌شدن در رشته مربوطه را در دانشگاه سراسری ندارند و به همین دلیل رشته دیگری را انتخاب می‌كنند. درحالی‌كه می‌توانند در دانشگاه آزاد در منطقه‌ای دور در رشته موردنظر خود تحصیل كنند اما این سختی را به‌خود نمی‌دهند. از نظر روان‌شناسان، این‌كه فرد به‌خود سختی بدهد و در رشته موردعلاقه‌اش تحصیل كند، بهتر از این است كه تا بعد از چند سال، بهداشت روانی‌اش مختل شود و از نظر معیشتی مشكل پیدا كند. متاسفانه هنوز بیشتر مردم بینش كافی به تحولات دنیا ندارند و به‌صورت تصادفی و احساسی تصمیم‌هایی می‌گیرند كه چندان به صلاح نیست. دنیا در اختیار كسانی است كه آگاهی و قدرت پیش‌بینی دارند و گذران مراحل سنی و آینده را درنظر می‌گیرند.
تا کنون نظری برای این خبر ارسال نشده است
